Rozdział 21

Hejka!! :***
Bardzo chce podziękować  za te miłe słowa! Czuje się spełniona w tym co robie. Na pewno za jakiś czas będziecie mogli zobaczyć tą książkę na półce w sklepie :)
Rozdział jest bardzo krótki więc po pierwsze przepraszam ale nie mogłam go połączyć z następnym (a jak zawsze musiałam uciąć przemyślenia Ewy i Dagmary ) po drugie zdradzę trochę co będzie się działo w następnych:
-Olek strasznie namiesza w życiu Blanki i Wojtka
-Dla Ewy przyszłe dni( rozdziały) będą bardzo ciężkie
-Blana będzie dostawała niemiłe wiadomości i przerażające rozmowy telefoniczne

Jak zawsze czekam na opinie. 15 komentarzy następny. Jeśli chcecie się dowiedzieć coś więcej co z Ewą będzie napiszę o tym na fanpage :)
___________________________________________________________________

Rozdział 21

Przypuszczałam że obudziłam się nad ranem, ponieważ widziałam słońce które podnosiło się ze snu. Zobaczyłam, że jestem przykryta kocem, ale co mnie dziwiło nie było koło mnie Wojtka. Wstałam i obejrzałam oczami cały pokój. Nie było go w nim. Podeszłam do okna i moje poszukiwania się zakończyły. Wojtek leżał na trawie ciesząc się wschodzącym słońcem. Promienie padały na jego gołą klatkę piersiową. Postawiłam gołą stopę na mokrej od rosy trawie. Poczułam się wolna i ogarnięta miłością. Położyłam się na trawie po cichu, tak aby Wojtek mnie nie zauważył. Zamknęłam oczy. Szczęście napełniło moją duszę z całej siły.

Otworzyłam oczy. Zobaczyłam siedzącego obok mnie Wojtka.

-Co tu robisz?- spytałam podnosząc się z mokrej od rosy trawy.

-Podziwiam twoją urodę- odparł

-Kocham Cię.

-Dlaczego mnie kochasz?- spytał

-Jak to dlaczego? Nie ma wytłumaczenia słowa kocham. Kocha się po prostu dla drugiej osoby.

-Ja ciebie kocham. Za to, że jesteś.

Czułam, że dla niego to nie są tylko puste słowa. Tak samo jak dla mnie.